Turystyczny odbiornik GPS czy Smartfon ?

wpis w: GPS | 0

Jakie są wady i zalety korzystania z turystycznych odbiorników GPS w porównaniu z nawigacją satelitarną w naszych smartfonach?

Telefon komórkowy ma obecnie prawie każdy. Większość modeli dostępnych na rynku jest wyposażonych w moduł GPS (nowsze odbiorniki korzystają również z satelitów Glonass*). Problem jest „czułość” odbiorników GPS w telefonach komórkowych (rodzaj zastosowanego modułu GPS i jego anteny*). Często zdarza się, że smartfony gubią sygnał w lasach lub przy częściowo zakrytym horyzoncie*. Dokładność wyznaczanej pozycji zazwyczaj jest porównywalna z turystycznymi odbiornikami GPS.

 

Poniżej przedstawiam wady i zalety obu typów nawigacji.

Parametry

GPS turystyczny

Telefon komórkowy (smartfon)

Czas pracy i zasilanie

– wymienne baterie AA, czas pracy ok. 20 godzin (w zależności od modelu, warunków zewnętrznych, rodzaju baterii)

– krótki czas pracy z włączonym modułem GPS wynoszący zazwyczaj kilka godzin (w zależności od rodzaju telefonu, pojemności baterii i warunków atmosferycznych. Dużo energii pochłania również transmisja danych – potrzebna np. do wyświetlania map, czy funkcji A-GPS*)

Dokładność

– ok. 3 m (z poprawkami WASS / EGNOSS*)

– ok. 3 m (z poprawkami WASS / EGNOS. Brak ogólnodostępnych danych o rodzaju modułu GPS wykorzystanym przez producenta w telefonie komórkowym)

Czułość odbiornika i anteny

– zazwyczaj bardzo czuły odbiornik GPS i dobra antena (nie gubi zasięgu nawet w gęstym lesie lub przy częściowej widoczności horyzontu)

– przeważnie niska czułość (np. problem z widocznością satelitów w lesie, przy częściowo zasłoniętym horyzoncie)

Odporność na warunki atmosferyczne

– odporny na wodę, pył i wstrząsy. Często obsługiwany za pomocą przycisków – możliwość odczytu pozycji w deszczu / grubych rękawiczkach

– najczęściej niska odporność na wodę i upadki, utrudnione użytkowanie przy zamoczonym ekranie / rękawiczkach

Cena

– od ok. 400 złotych

– od kilkuset złotych

Waga

– ok. 150 gram z bateriami

 – 100 – 150 gram

Obsługa map

– w zależności od modelu – mapy wektorowe, mapy rastrowe* (konieczność wgrania do odbiornika)

– zależy od programu nawigacyjnego (możliwość używania map online*)

Łatwość obsługi

– intuicyjna obsługa podstawowych funkcji

– wybór wielu aplikacji nawigacyjnych o różnym stopniu funkcjonalności

Oprogramowanie

– posiada stałe oprogramowanie producenta

– możemy wybierać różne aplikacje nawigacyjne

Możliwość wezwania pomocy

– brak

– tak (np. aplikacja Ratunek)

Kompas magnetyczny*

– wyższe modele

– większość modeli

 

Jak widać z powyższego zestawienia zdecydowanie lepsze parametry do pracy w terenie mają turystyczne odbiorniki GPS (np. firmy Garmin czy Holux). Nic dziwnego – do tego właśnie zostały zaprojektowane. Telefony komórkowe często nie radzą sobie z odbieraniem sygnału z satelitów w gęstych lasach, niską temperaturą, wilgocią i długim czasem pracy.

Jeśli myślimy na poważnie o nawigacji z zastosowaniem GPS w górach i lasach podczas wielogodzinnych wędrówek przy różnych warunkach atmosferycznych to powinniśmy wybrać dedykowane urządzenia. Na okazjonalne wypady w dobrych warunkach po oznakowanych szlakach powinien wystarczyć nasz smartfon z odpowiednimi aplikacjami.

Ważne, żeby przed wyruszeniem w teren przećwiczyć posługiwanie się nawigacją GPS lub pobranymi przez nas aplikacjami! Musimy posiadać wiedzę odnośnie: odczytu współrzędnych geograficznych (do sprawdzenia swojego położenia na mapie lub podania swojego położenia ratownikom), korzystania z wcześniej wgranej mapy i punktów nawigacyjnych (np. położenia schroniska) oraz powrotu po naszym śladzie.

Pamiętajmy, że korzystając z nawigacji w smartfonie po rozładowaniu telefonu nie będziemy mogli wezwać pomocy w razie wypadku! Jeśli decydujemy się na ten rodzaj nawigacji, to należy posiadać zapasową baterię / powerbank lub dodatkowy naładowany telefon.

Podczas wędrówki warto mieć w naszym telefonie zainstalowaną aplikacje „Ratunek” – umożliwi ona automatyczne przesłanie swojego położenia ratownikom w razie wypadku lub zabłądzenia. Już wielokrotnie została wykorzystana w górach – więcej informacji na ten temat znajdziecie w zakładce Zabłądzenia.

Zawsze istnieje prawdopodobieństwo awarii / zgubienia telefonu lub nawigacji GPS / rozładowania baterii – dlatego mimo korzystania z nawigacji GPS należy posiadać mapę i kompas.

 

Przypisy:

Glonass – Globalny System Nawigacyjny Federacji Rosyjskiej. Działa podobnie jak amerykański GPS (pełną operacyjność osiągnął ponownie pod koniec roku 2011).

Modułu GPS i antena – odpowiedzialne za odbiór i przetworzenie informacji wysyłanych z satelitów.

Widoczność horyzontu, – aby wyznaczyć pozycje konieczna jest widoczność przynajmniej 4 satelitów na niebie przez nasz odbiornik.

A-GPS (assisted GPS) –ustalenie przybliżonej pozycji w oparciu o sieć telefonii komórkowej. Skraca czas trwania ustalenia dokładnej pozycji (z wykorzystaniem satelitów) w telefonie. W niektórych starszych modelach telefonów jej uruchomienie jest niezbędne do poprawnego wyznaczenia lokalizacji.

WASS / EGNOS / GAGAN / MASS– systemy (stacji naziemnych, satelitów geostacjonarnych) zwiększające dokładność (do ok 3 metrów) naszych odbiorników poprzez wysyłanie odpowiednich poprawek.

Mapy wektorowe, mapy rastrowe – mapa wektorowa pozwala nam nawigować po drogach, szlakach i obliczać dystans do celu po wskazanej drodze. Mapa rastrowa jest „obrazkiem”, na którym widzimy naszą pozycje.

Mapy online – np. Google Maps, OpenStreetMaps oraz inne mapy udostępniane przez sieć

Kompas magnetyczny – do określenia kierunku północy wykorzystuje pole magnetyczne ziemi. W tańszych odbiornikach GPS wyznaczenie północy odbywa się w oparciu o zmianę pozycji – konieczne jest do tego przemieszczanie się przy jednoczesnej widoczności satelitów.